چگونه بفهمیم حساسیت به ایمپلنت تیتانیوم داریم؟
ایمپلنت دندان در دندانپزشکی مدرن نزدیکترین ترمیم موجود به دندان طبیعی است. در این بین هستند افرادی که نمی توانند از این روش مدرن استفاده کنند. ایمپلنت های دندانی معمولاً از آلیاژهای فلز تیتانیوم ساخته می شوند و در برخی موارد نادر، افراد ممکن است علائم حساسیت به ایمپلنت تیتانیوم را تجربه کنند.
حساسیت به تیتانیوم ایمپلنت چیست؟
دانستن علائم حساسیت به تیتانیوم و پس زدن ایمپلنت دندانی می تواند به شما کمک کند تا بتوانید از بدتر شدن وضعیت دندان ها و نقص درمان کاشت دندان جلوگیری کنید. دندان ها یکی از مهم ترین اجزای بدن هستند که همواره باید به حفظ و سلامتی آنها اهمیت بدهیم. زمانی که یک دندان را از دست بدهید، لازم است برای جایگزین کردن آن اقدام نمایید که این کار می تواند به روش های مختلفی انجام شود. یکی از بهترین راهکارها که شاید بتوان آن را اصلی ترین روش برای جایگزین کردن دندان ها درنظر گرفته، ایمپلنت است.
هرچند روند درمان با ایمپلنت در غالب موارد موفقیت آمیز است، اما لازم است همه افراد به علائم حساسیت به تیتانیوم و پس زدن ایمپلنت دندانی توجه کنند تا از شکست خوردن روند درمانی جلوگیری نمایند. یکی از مهم ترین مشکلات در این بخش، حساسیت به ایمپلنت تیتانیومی است.
آیا حساسیت به ایمپلنت تیتانیوم شایع می باشد؟
بر اساس مطالعه ای که انجام شده نشان داد، آلرژی به تیتانیوم بسیار نادر می باشد و در حدود ۰.۶ درصد از جمعیت ممکن است رخ دهد. مطالعات دیگر هم وجود داشته که نشان می دهد واکنش آلرژیک یا حساسیت مفرط به تیتانیوم ممکن است بسیار هم باشد. زمانی که این اتفاق رخ می دهند، علائم آلرژی تیتانیوم می تواند از خفیف یا شدید باشد و ممکن است شامل این موارد باشد:
- شل گردیدن ایمپلنت یا شکست ایمپلنت
- راش یا کهیر
- زخم و تورم در بافت نرم دهان
- التهاب مزمن در لثه های اطراف ایمپلنت
- مشکلات در بهبود زخم
- سندرم خستگی مزمن
- تورم یا التهاب صورت شبیه آکنه
- درد عضلات و مفاصل
- مشکلات عصبی
حتی در صورتی که خطر آلرژی به تیتانیوم بسیار کم وجود داشته باشد، واکنش ها ممکن است تأثیرات قابل توجهی بر تندرستی و سلامت کلی فرد داشته باشد.
چرا ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم ساخته شده اند؟
تیتانیوم به دلیل ویژگیهای منحصربهفردش، مادهای ایدهآل برای ایمپلنتهای دندانی است. این فلز که در دهه 1950 به دلیل توانایی پیوند با استخوان کشف شد و از دهه 1960 در ایمپلنتهای دندانی استفاده میشود، به دلیل زیستسازگاری بالا و مقاومت در برابر خوردگی برجسته است.
فرآیند osseointegration، که در آن تیتانیوم با استخوان فک یکپارچه شده و پیوندی محکم و دائمی ایجاد میکند، کلید موفقیت ایمپلنتهای دندانی است. این پیوند، همراه با دوام بالای تیتانیوم، تضمین میکند که ایمپلنتها با مراقبت مناسب (مانند رعایت بهداشت دهان) سالها یا حتی مادامالعمر دوام بیاورند.
تیتانیوم خالص یا آلیاژهای آن، که به طور گسترده توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان مادهای ایمن در پزشکی تأیید شدهاند، به دلیل عدم تحریک واکنشهای آلرژیک قابلتوجه و سازگاری با بافتهای بدن، انتخابی ارجح برای ایمپلنتهای دندانی و ارتوپدی هستند.
علامت های حساسیت به تیتانیوم در ایمپلنت چیست؟
شناختن علائم حساسیت به تیتانیوم و پس زدن ایمپلنت دندانی برای هر بیمار موردنیاز است. چراکه می توانید با مشاهده آن، به سرعت پزشک را در جریان قرار داده و از نقص عملیات کاشت دندان جلوگیری کنید. برخی از مهم ترین علائم آن عبارتند از کهیر و خارش شدید، درد و خونریزی لثه، اگزما، تورم لثه و دندان ها، تحلیل رفتن استخوان فک، کهیر و خارش، عفونت و التهاب که می تواند در بخش های اطراف محل کاشت و در لثه ها رخ دهد.
ممکن است این واکنش ها در برخی از افراد به صورت درد و خستگی نیز رخ دهند که به مرور بیشتر شده و تا چند ماه ادامه یابد. وارد شدن فلز تیتانیومی می تواند یونهای آن را در بافتهای دهان و نیز غدد لنفاوی متمرکز کرده و منجر به ایجاد تغییر رنگ شود.
اصولا فلزات از طریق آزاد کردن گرانول های ماستوسیت و بازوفیل می تواند حساسیت را ایجاد نماید. با توجه به این علائم، بنابراین مهم است تا قبل از انجام عمل ابتدا با علائم حساسیت به تیتانیوم و پس زدن ایمپلنت دندانی آشنا شده و نیز تست آلرژی به ایمپلنت تیتانیوم انجام شود.
چگونه میتوان تشخیص داد که به تیتانیوم حساسیت داریم؟
تست حساسیت به ایمپلنت تیتانیوم
می توان بسیاری از آلرژی ها را از طریق یک روش ساده با نام تست چسب پوستی تشخیص دهیم. در این نوع آزمایش، آلرژن های مشکوک به نواحی پوست که بسیار کوچک هستند، به طور معمول هم روی پشت فرد اعمال می گردند. پس از آن این نواحی را با باندهای ضد آب پوشش می دهند و برای مدتی به حال خود رها می گردند. با گذر زمان، نواحی پوست مورد تست از نظر علائم تحریک که نشان می دهند یک واکنش آلرژیک می باشد، ارزیابی می گردد.
البته تست های چسب پوستی برای بعضی از انواع آلرژی ها ایده آل می باشند، اما برای دیگر آلرژی ها من جمله آلرژی های تیتانیوم چندان دقیق نخواهند بود. برای آزمایش حساسیت به تیتانیوم، بایستی نوع دیگری از آزمایش به نام MELISA را انجام داد.
MELISA از خون بیمار به منظور بررسی حساسیت تیتانیوم استفاده می نماید. در زمان آزمایش، گلبول های سفید خون بیمار از بقیه خون جدا می گردند و پس از آن در معرض تیتانیوم قرار خواهند گرفت. پس از چند روز، نمونه خون بیمار از نظر علائم واکنش آلرژیک قابل ارزیابی قرار می گیرد. MELISA نتایج آن بسیار دقیق تر از تست های آلرژی پوستی سنتی ارائه می نماید.
چرا MELISA ارجح است؟
تست پچ پوستی به دلیل تمرکز بر واکنشهای سطحی پوست، ممکن است نتایج نادرستی برای تیتانیوم ارائه دهد. زیرا این فلز معمولاً در تماس با بافتهای داخلی بدن واکنش نشان میدهد. در مقابل، آزمایش MELISA با شبیهسازی شرایط داخلی بدن، دقت بالاتری دارد. البته MELISA هنوز در برخی محافل پزشکی به دلیل نیاز به تحقیقات بیشتر مورد بحث است، اما به دلیل توانایی در تشخیص واکنشهای سیستمیک، روشی قابل اعتماد و توصیهشده برای ارزیابی حساسیت به تیتانیوم است.
تست MELISA چقدر دقیق می باشد؟
تست MELISA می تواند از تست های چسب پوستی بسیار دقیق تر باشد. چرا که تست MELISA نشان خواهد داد که فلز در تماس پیدا کردن با بافت داخل بدن و خون بیمار و نه فقط در سطح پوست، به چه صورت می تواند واکنش نشان دهد
با وجود حساسیت به ایمپلنت تیتانیوم چرا همیشه از ایمپلنت های زیرکونیا استفاده نمی گردد؟
در جواب این سوال باید بگوییم که، تا حدی به این علت است که بعضی از ویژگی های ایمپلنت های تیتانیوم را دارا نمی باشند. همچون طراحی دو قسمتی و ویژگی های اتصال که به پایدار بودن ایمپلنت کمک می نماید. البته ایمپلنت های زیرکونیا مزایا و معایب مختص به خود را دارا می باشند، اما خوب برای بیمارانی که به تیتانیوم حساسیت داشته و همچنان به دنبال مزایای ایمپلنت می باشند، می تواند یک انتخاب مناسب باشد.
سوالات متداول
- آیا استفاده از تیتانیوم برای درمان مشکلات دندان و جایگزین کردن آن ایمن است؟
تا 95 درصد سازگاری با بدن انسان ها برای این ماده گزارش شده است. با این حال برخی از مطالعات نشان داده اند که استفاده از آن می تواند بسته به ناحیه محل کاشت، مشکلاتی را ایجاد نماید. احتمال رخ دادن این مشکل در زمان پروتز درمانی نیز بیشتر است. بنابراین باید پیش از عمل، حساسیت بدن به آن سنجیده شود.
• فلزات سازگار برای بدن انسان ها کدامند؟
متداول ترین فلزاتی که می توان از آن به عنوان پروتز دندانی استفاده نمود عبارتند از: کبالت، کروم، تیتانیوم و نیز فولاد ضد زنگ. شما می توانید از این فلزات به عنوان مواد ارتوپدی و یا ایمپلنت دندانی استفاده کنید.
• چرا از آلیاژهای تیتانیومی برای ایمپلنت استفاده می شود؟
در کنار سازگاری خوب این فلز، این نوع مواد می توانند با استخوان های فک به خوبی جوش خورده و پیوند زده شوند. شما می توانید این عمل را طی فرآیندی به نام اسئواینتگریشن انجام دهید. از سوی دیگر، طی یک آزمایش با 1500 نفر جامعه آماری، نتیجه آن شد که واکنش آلرژیک برای کمتر از 10 درصد آن ها رخ داده است.
• بهترین جایگزین برای ایمپلنت های تیتانیومی دندان چیست؟
با توجه به مواردی که در بخش قبل راجع به علائم حساسیت به تیتانیوم و پس زدن ایمپلنت دندانی بیان کردیم، برای افرادی که به دنبال یک جایگزین هستند، باید به ایمپلنت های سرامیکی اشاره کرد. این مواد می توانند از اکسید زیرکونیوم ساخته شده و تست آلرژی مناسب تری داشته باشند.
سخن پایانی حساسیت به ایمپلنت تیتانیوم
واکنش های آلرژیک با تیتانیوم بسیار نادر می باشد، اما خوب احتمال بروز آلرژی وجود دارد. قبل از اینکه عمل ایمپلنت انجام گردد، بهتر است که آزمایش MELISA را به منظور بررسی حساسیت تیتانیوم در نظر گرفته شود تا بتوان از عوارض جانبی ناشی از استفاده از ان جلوگیری گردد. در صورتی که به تیتانیوم حساسیت داشته یا مشکوک می باشید که امکان دارد به آن حساسیت داشته باشید، بهتر است با دندانپزشک خود در این باره صحبت و مشورت های لازم را بگیرید.
برای تجربهای بینظیر در کاشت ایمپلنت و خدمات دندانپزشکی، همین امروز با مطب دکتر شهاب الدین عزیزی بهترین متخصص ایمپلنت دندان در تهران تماس بگیرید و وقت مشاوره رایگان رزرو کنید! لبخند رویایی خود را بدون نگرانی از هزینهها بهدست آورید.
